خورشید به من بتاب و تطهیرم کن

چون آینه ها بشکن و تکثیرم کن

یک بار سر سفره لطف و کرمت

بنشانم و یک عمر نمک گیرم کن

سر و جانم به فدایت امام رضا!!!

او می آید...

                   الـسـلام عـلـيـک يـا ابـا عـبدالله

              السلام عليک يا جعفر بن محمد

      السلام عليک يا ولی الله يا امام صادق (ع)

سلام بر تو ای امام راستگو

سلام بر تو ای احيا کننده ی دين و سنت پيغمبر(ص)

سلام بر تو ای پسر فاطمه (س)

سلام بر تو ای عالم علم لدنی

سلام بر تو ای آموزگار 4000 مبلغ مکتب عشق

سلام بر تو ای عاشق ذات معبود و معشوق

سلام بر تو ای امام صادق...

يا امام زمان ... می خواهم با وجود مبارکت درد و دل کنم...

چه آشفته حالی دارم  ، امشب مولا جان!

بغض گلويم امانم را بريده... آخر بهت و حيرت مجال ترکيدنش نمی دهد...

دلم می خواهد در غربت و مظلوميت امام صادق (ع) زار زار گريه کنم...

دلم می خواهد در غم از دست دادن بزرگترين دانشمند عالم خون گريه کنم...

دلم می خواهد از غصه غفلت مردم آخر الزمان دغ کنم مولا جان ...

يا صحب الزمان...

خودت به فرياد شيعيانت برس... درد دلم را خودت می دانی....

ياريمان کن مهربان...

آقا جون شهادت غريبانه جد بزرگوارتون امام صادق (ع) را تسليت می گم...

سرتون سلامت آقا جونم ...

يوسف زيبای فاطمه (س) سايتون بالا سر ما باشه...

آجرک الله يا صاحب الزمان يا ابا صالح المهدی (عج)...

امام صادق (ع) در طول زندگی ، هنگام شهادت ،

و پس از شهادت خيلی غريب بودند

و در عين مظلوميت به شهادت رسيدند...

ولادت امام و نامگذاری

امام جعفر صادق، امام ششم شیعیان، در هفدهم ربیع الاول سال 83

هجری قمری در مدینه متولد گردید. کنیه ایشان ابو عبدالله و لقبشان

صادق می باشد. پدر ارجمندشان امام باقر و مادرش ام فروة است.

رسول خدا سالها قبل ولادت آن حضرت را خبر داده و فرموده بود

نام او را صادق بگذارید، زیرا از فرزندان او کسی است که همنام اوست،

اما دروغ می گوید(جعفر کذّاب)

آفتاب پنهان   

طلوع می کند آن آفتاب پنهانی

ز سمت مشرق جغرافیای پنهانی

دوباره پلک دلم می پرد نشانه چیست ؟

شنیده ام که می آید کسی به میهمانی

کسی که سبز تر است از هزار بار بهار

کسی؟،شگفت کسی ،آن چنان که می دانی

کسی که نقطه آغاز هر چه پرواز است

تویی که در سفر عشق ، خط پایانی

تویی بهانه آن ابرها که می گریند

بیا که صاف شود این هوای بارانی

تو از حوالی اقلیم هر کجا آباد

بیا که می رود این شهر رو به ویرانی

کنار نام تو لنگر گرفت کشتی عشق

بیا که یاد تو آرامشی است توفانی

شعری که در اين بلاگ برای توصيف دلتنگی هام از فراق مولا و مقتدام امام

زمان (عج) نوشته ام از قيصر امين پور است. او که يک شاعر

انقلابی و کم نظير معاصر بود و

در دوم ارديبهشت 1338 در دزفول  به دنيا آمد.وي تحصيلات ابتدايي و

متوسطه خود را در گتوند و دزفول به پايان برد سپس به تهران آمد و

دکتراي خود را در رشته زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران در

سال 1376اخذ کرد. وي فعاليت هنري خود را از حوزه انديشه و هنر

اسلامي در سال 1358 آغاز کرد .

در سال 1367 سردبير مجله سروش نوجوان شد.از همين سال در

دانشگاه الزهرا و دانشگاه تهران به تدريس اشتغال داشت.

در سال 1382 نيز به عنوان عضو فرهنگستان ادب و زبان فارسي انتخاب شد.

آقا نگاهت جاي آهو هاست مي دانم
دستان پاکت مثل من تنهاست مي دانم

آقا دلت در هيچ ظرفي جا نمي گيرد
جاي دل تو وسعت درياست مي دانم

آقا اگر تو بر نمي گردي، دليل آن
در چشم هاي پر گناه ماست مي دانم

جاي سر انگشتان پور نورت، در اين ظلمت
مانند رد باد بر شن هاست مي دانم

اي کاش برگردي که بعد از اين همه دوري
يک باره حس بودنت زيباست مي دانم

کي باز مي گردي، برايم بودن با تو
زيبا ترين آرامش دنيا ست مي دانم

تو باز مي گردي. اگر امروز نه ، فردا
از آتشي که در دلم پيداست، مي دانم

سالي گذرد بي تو، مرا روز، بيا
جان سوخت، تو اي شعله جان سوز بيا

لبريز شده کاسه صبرم بي تو
اي از همه غايب اي دل افروز بيا

                                                               ..............................................................

               السلام عليکم يا اهل بيت نبوة

             السـلام عليک يـا صاحـب الـزمان

         السلام عليک يا ابا صالح المهدی (عج)

۸ شوال ، حادثه ی جانگداز و دلخراش تخريب بارگاه ائمه بقيع به دست

وهابيان سنگدل و نامرد را به محض شريف و مبارک امام زمان(عج) و

تمام شيعيان تسليتعرض نموده و از خداوند منان سلامتی و تعجيل در فرج

مولايمان حضرت مهدی (عج) را مسئلت می نمايم و عرضه می دارم:

                        آجرک الله يا خليفه الرحمن

خدا صبرت دهد مولا از اين همه جاهليت مردمی که خود را امت رسول الله می دانند

خدا صبرت دهد مولا از اين همه دروغ و مکر و نيرنگ

خدا صبرت دهد مولا از اين همه تفرقه و فاصله در امت اسلام

خدا صبرت دهد مولا از کينه مردمی که تمام دشمنی شان با علی (ع) بود و بس ...

و اينک مطلبی در اين باره:

فیض حضور در زیارت ائمه نور

وهابیان، ساختن گنبد و ضریح و بقعه و ... بر روی قبور را حرام و

تخریب آن را واجب می‌دانند.

آنان ساختن این چیزها بر روی قبور را نوعی شرک و کفر می‌پندارند.

صغانی می‌گوید: مشاهد به منزله بت‌ها هستند و همان کاری را که عرب

جاهلی با بت‌های مختلف می‌کرد، پرستندگان قبور، امروزه با مشاهد و قبور

انجام می‌دهند و تغییر نام، عمل را عوض نمی‌کند.

به گمان آن‌ها، ساختمان کردن قبرها، بدعتی است که بعد از عصر تابعین رخ

داده و درقرون نخستین اسلامی نبوده است. آنان در این مسأله پیرو پیشوای

خود ، ابن تیمیه و شاگرد او ابن جوزیه هستند. از این‌رو آنان در چند قرن

گذشته ، تا می‌توانستند مشاهد و زیارتگاه‌ها را ویران کردند و حتی قبور ائمه

بقیع و قبر امام حسین(ع) را نیز استثنا نکردند.

آنان در تخریب قبور بقیع، استفتایی تنظیم کردند و به نزد یکی از علمای مدینه

 فرستادند و او در جواب چنین نوشت:

«ساختن و بنا کردن روی قبرها به اجماع مسلمین حرام است و در این زمینه

احادیث صحیح روایت شده و از این‌رو بسیاری از دانشمندان به وجوب خراب

کردن آن ساختمان‌ها فتوا داده‌اند و از جمله احادیثی که راجع به لزوم خراب کردن

قبور مورد استناد قرار گرفته حدیثی است که علی(ع) به ابی الهیاج می‌گوید: من

تو را برای کاری می فرستم که رسول خدا مرا بر آن کار فرستاده‌: اگر مجسمه‌ای

دیدی آنرا بشکن و هرگاه قبر بلندی دیدی آن را با خاک یکسان کن.

در صحیح مسلم هم این حدیث روایت شده است؛ اما موضوع مسجد قراردادن

 قبرستان‌ها و نماز خواندن در آن‌ها و روشن کردن چراغ، آن‌ها نیز به مفاد

حدیث ابن عباس ممنوع می‌باشد ... و اما توجه به سوی حجره نبوی(ص)

در موقع دعا کردن،بهتر است که از این عمل نیز جلوگیری بشود،

چنان‌که از کتب معتبر استفاده می‌شود،

چون بهترین سمت‌ها، سمت قبله است و همچنین طواف بر قبور و بوسیدن و

به‌طور کلی دست کشیدن به آن‌ها اعمالی است حرام و ممنوع! و نیز ذکر خواندن

و رحمت فرستادن در مواقع نامبرده همگی بدعت است و این، چیزی است که

 نظر ما به آن رسیده است.»

بسم رب المهدی (عج)

عيد سعيد فطر

عيد زيبای شکرگزاری يک ماه سعادت بندگی و شکر بنده نوازی

خداوند

عيد زيبای شکرگزاری مهمانی پرشکوه خداوند و شکر نعمات فراوانش در اين ماه عزيز

عيد زيبای شکر گزاری پاک و بی گناه شدن قلب ها به سبب وجود شب های پر نور قدر

خدايا ! شکر بی حدت که آوردی مرا دنيا

ز اول کرده ای  من را محب حضرت مولا

الحمد لله الذی جعلنا من المتمسکين بولايه اميرالمومنين علی (ع)

خدايا ازت ممنونم که منو به دنيا آوردی و محب آقام حضرت علی(ع) و خاندان پاکش قرار دادی.

خدايا شکر و سپاس فقط مخصوص توست که مرا شيعه و محب صاحب الامر حضرت مهدی (عج)

قرار دادی

و هزاران شکر و سپاس بی پايان برای تمام نعمت های بی پايانت...

پروردگارا! از تو می خواهم مرا لايق نعمت های بی کرانت گردانی و اين لياقت را به من دهی تا

شيعه ی واقعی بهترين برگزيدگان تو باشم و تو بهترينی ...

آقا جان يا صاحب الزمان ...

تويی بهترين بنده و نمازگزار و روزه دار خداوند. خوشا به حال خداوند به خاطر داشتن عاشقی چون تو.

حقا که بهانه ی آفرينش تو و مادر مهربانت هستی ای گل نرگس. ای بهترين مخلوق خدا. ای انيس و

مونس جان. به خدا دووست دارم.

مولا جان! در دل و جان من فقط تو جای داری ای يوسف زهرا(س) ، ای عزيز دل زهرا(س) ،

در روز عيد فطر چنان غم بزرگی بر روح و جانم سايه انداخته که زبانم از توصيف عظمتش قاصر

است. دل من غمگين است يا صاحب الزمان ، چون تو در کنارم نيستی. غم بزرگی است دوری از تو

ای ناجی عالم.

بيا مولا و اين شام سياه و تاريک ما را روشن و نورانی کن.

بيا که ديگر طاقت دوری ات را ندارم و دلم می خواهد اين عيد زيبا را به تو تبريک بگويم و از لبان تو

شاد باش بشنوم و آرزو می کنم که مرا و کوتاهی های مرا ببخشی و نزد خدای بزرگ شفيع من باشی.

می دانم خواسته ی بزرگی است ولی من از صميم قلب دوستت دارم و عاشق توام ای بهترين عشق عالم ، ای مهدی جان...

مولا جان عيد عبادت و بندگی بر تو و همه دوستدارانت مبارک...

روزه یك سو شد و عید آمد و دلها برخواست

می زخمخانه بجوش آمد و می  بایدخواست

نوبه  ی زهد فروشان  گران جان  بگذشت

وقت رندی و طرب كردن رندان  پیداست

 چه ملامت بو د آنرا كه چنین باده بخورد

این چه عیبست بدین بیخردی وین چه خطاست

باده نوشی كه دراو روی   و ریایی نبود

بهتر از زهد فروشی كه در او روی و ریاست

ما ،نه رندان ریاییم و حریفان  نفاق

آنكه او عالم سر است بدینخال گواست

فرض ایزد بگذاریم و به كس بد نكنیم

وانچه گویند روا نیست نگوییم رواست

چه شود گر من و تو چند قدح باده خوریم

باده از خون رزانست نه از خون شما ست

اینچه عیب است كه ازان عیب خلل خواهد بود

ور  بود نیز چه شد مردم بی عیب كجاست